« پاره-‌فکرهای بن‌کاوانه‌(6) دلیل و دلیل‌تراشی | صفحه‌ی اصلی | معنویت، فقه‌درمانی شده بود »

اتقوا من مواضع التُهم، صاحب سایبر تو هم!

از ابتدایی که من به ملکوت آمدم برخی دوستان، و در راس آن‌ها جناب سید محمدی، به این رویه‌ی جاریه‌ی ملکوت، که مختص ملکوت نیست و در بخش‌های غیر ملکوتی سایبر هم وجود دارد، اشکال گرفتند که چرا کامنت‌ها مستقیم منتشر نمی‌شود و تنها پس از تایید صاحب وبلاگ منتشر می‌شود. آن‌ها این‌کار را حمل بر سانسورمآبی ملکوتیان کردند.
من شخصا با این شیوه هیچ مشکلی ندارم و حسن‌اش این است که در مقایسه با شیوه‌ی انتشار مستقیم، اهتمام بیشتری به پاسخ‌گویی به کامنت‌ها دارم. ضمن این‌که تا به حال فقط کامنت‌هایی را که افراد خود گفته‌اند خصوصی است منتشر نکرده‌ام و حتا یک کامنتی را هم که در آن توهین بود فقط با حذف کلمه‌ای از آن (که اشاره به ختنه و این‌جور چیزها داشت) منتشر کردم.
حسن دیگر این شیوه این است که اگر کسی در یکی از مطالب قدیمی من کامنتی بگذارد من متوجه می‌شم در حالی‌که در شیوه‌ی قدیم در دبش، شده بود که کسی در یکی از مطالب قدیم من کامنتی بگذارد و من متوجه نشوم.
به هر حال، داریوش، صاحب ازض عریض ملکوت، با دیدن کامنت جناب سید محمدی، توضیحی را  برای من ایمیل کردند که قسمت‌هایی از آن‌را این‌جا منتشر می‌کنم:
ياسر جان،
من اين نظر توفنده‌ی (!) آقای سيد محمدی را ديدم. بگذار يک بار ديگر دلايل وجود آن به اصطلاح «کنترلر کريه» را برای‌ات توضيح بدهم. جدای دلايل پيشين، يعنی انتشار بعضی از نظرهای بعضاً موهن بدون اطلاع نويسنده‌ی وبلاگ، ما يک مشکل فنی جدی هم داريم که هيچ ربطی به وبلاگستان فارسی و مخصوصاً وبلاگِ شما ندارد. مشکل همه است. کامنت‌های هرز و اسپم‌ها (چنانکه در دبش نمونه‌اش پيش آمد و سايت را عملاً به زانو در آورده بود) اگر اين «کنترلر کريه» وجود نداشته باشد، ممکن است در ظرف فقط چند دقيقه صدها کامنت وارد فيلدهای ديتابيس سايت بکنند و در نتيجه فشار بی‌اندازه و کمرشکنی را به سرور وارد می‌کند و ممکن است کل سايت را از کار بيندازد. همه‌ی اين‌ها البته بستگی به پهنای باند وب‌سايت دارد که چه اندازه کشش برای مراجعه و در واقع «قرق شدن» توسط اسپمرها را داشته باشد. در نتيجه، جدای از مسأله‌ی اخلاقی جلوگيری از ناسزا به ديگران، ما مشکلی فنی هم داريم. در نتيجه حتی اگر مسأله‌ی افرادِ مشخص مطرح نبود، ناچار بوديم به خاطر اسپمرها اين کار را بکنيم (يعنی هم کد امنيتی بگذاريم و هم انتشار را منوط به تأييد نويسنده کنيم). این دوستِ تندخو هم البته در اين ميان حمله بر درويشان يک قبا آورده است، انگار در وبلاگستان فارسی هيچ کس چنين نمی‌کند جز شما و من!
[...]. اگر خواستيد، برای اتمام حجت همین‌ها را برا‌ی‌اش بنويسيد [...]
قربانت،
داريوش


 

مطالب مرتبط

در سوز ساز

حدیث نامکرر «مرنج و مرنجان»

عاشورا: روایت چل‌تکه

مقصد: عاشورای امجد

زین پس چو نباشیم...

اطلب الرفیق ولو بالسایبر

به باد ده سر و دستار عالمی

آن‌چزها که آرام‌ام می‌کند: الا بهذه الامور تطمئن قلبی

که گفت در رخ خوبان نظر خطا باشد؟

بازی شب یلدا با تاخیر

شین مثل برهان شر: میم مثل مادر

پیر خرابات و لطف دائم‌اش

گاهی آن‌کس که حقیقت را می‌گوید بی‌شرف است(؟)

خزانِ آرزو و باز هم برهان شر

کام‌ام از تلخی غم چون طنز گشت

درباره‌ی خدایگان خواب و مطالعه

فربه‌تر از فردید

دیدار دوم با مهدی جامی

میرزاوزیری و یک شب خوب

جامی است که عقل آفرین می‌زندش

ترک‌بک

آدرس ترک‌بک برای اين مطلب
http://www.malakut.org/cgi-bin/mt33/donbalak.cgi/1104

نظرها

خاتمي، چرا در داووس؟
مدرسه ما به روز شد

این اخوی ما را نیز چند باری خوب تکانده با این گیرش به کامنت ها.

یاسر: عجب پس شما از الطاف جناب سید محمدی بی‌بهره نبوده‌اید.

نظر بدهيد

(نظر شما پس از تأييد منتشر خواهد شد. نيازی به دوباره فرستادن نظر نيست.)